خاطرات(به دنیا اومدن عسلم)

سلام عزیز دلم عسلم

تقریبا پس از یک سال میخوام تمام خاطرات این یک سال رو بنویسم که چه اتفاقاتی برای ما و تو افتاده اتفاقات تلخ و شیرین

1)به دنیا اومدنت

جمعه قبل از عمل از خونه مامانم اینا برگشتم البته با مامان و باباو سیما که همه وسایلی رو که برات گرفته بودیم آوردیم خونه که برا به دنیا اومدنت آماده باشیم البته خبری از اومدنت نبود

چون چهارشنبه که رفته بودیم دکتر گفت باید الان بیمارستان بودی دختر اینجا چیکار میکنی ولی من می خواستم طبیعی به دنیا بیایی دکتر گفت تا 4 الی 5 روز دیگه میتونی منتظر باشی بیشتر از اون دیر نکن یه سونو هم نوشت که رفتم آخرین سونو. شنبه که بیدار شدم احساس میکردم کم تکون میخوری عمه نسرین گفت یه چیز شیرین بخور دراز بکش به پهلو وتکوناشو بشمار ولی تکون زیادی نداشتی ترسیدم با مادر رفتیم بهداشت محله اونجا هم گفتند اگه احساس کنی تکوناش کمه باید بری ضربان قلبشو چک کنند بعدش با بابایی و عمه ناهید رفتیم بیمارستان ذکریا نتیجه هم خوب بود بعد از همون جا زنگ زدیم دکتر گفت میتونم الان بیام عملت کنم ولی من هنوز اصرار داشتم که طبیعی به دنیا بیایی به همین خاطر گفتم تا فردا صبح صبر میکنم دکتر گفت اگه فردا بیایی صبح زود بیا دور و بر 5-6 .ساک تو و خودمو آماده کردم شب هم تقریبا 1.30 خوابیدم ولی اصلا نمیتونستم معده ام هم خیلی اذیت میکرد نمیدونم چطور خوابم برد.روز عمل خیلی زود رسید ولی هنوز خبری از اومدنت نبود بابایی چند تا عکس ازم گرفت و آماده شدیم و با مادر رفتیم بیمارستان . تقریبا 6.30 رسیدیم اونجا هم خیلی منتظر شدیم و بالاخره اسم منو صدا زدند و بعد دادن مدارک و گرفتن وسایل ازم از داروخانه رفتم طبقه 3  به همراه یه پرستار لباسامو پوشیدم بعد اکوی قلب گرفتند و آماده شدم تا اسممو صدا بزنندحدودا تا 10.30 طول کشیدبعد یه پرتار اومد و باهاش رفتم به سمت اتاق عمل. یه اتاق با کاشی های قدیمی و پرده های سبز دکتر هم اونجا بود سلام و احوال پرسی کردم و نشستم رو تخت. دکتر هم داشت آماده میشد دکتر بیهوشی هم اومد و آمپول بی حسی رو زد یواش یواش پاهام شروع کرد به بی حس شدن. در مورد اسمت می پرسیدند گفتم آنیسا معنیشم پرسیدند گفتم به معنی عشق.جای سوزن سرمی رو هم که زده بودند تورم کرد ترسیدم پرستار جای سوزنو عوض کرد بعد دکتر کارشو شروع کرد بهش گفتم هنوز حس دارم گفت نترس درد و حس نمیکنی یه پرده جلو صورتم کشیدند بدنم خیلی زیاد می لرزید فکر میکردم دارم می میرم یکم بعد دکتر گفت ابش زیاده یکم بعد هم گفت چیکار کردی دختر داشت به تو میگفت دستشویی کرده بودی یکی دو بار صداتو شنیدم همین جور داشتم می لرزیدم اومدن گذاشتند رو تخت و بردند ریکاوری اونجا ساعتو نگاه کردم ده دقیقه به 12 مانده بو با آساسنسور بردن پایین تو اتاق گذاشتند رو تخت مادر و بابایی کمک کردن حالم داشت به هم میخورد مادر کمکم کرد خیلی می لرزیدم یکم بعد بابا جون اومد حالمو پرسید بعد رفت گفت وقت ملاقات میبینمت نباید حرف میزدم گفته بودن تا میتونید حرف نزنید.مادر هم یکم بعد رفت عمه اومد پیشم مدتی گذشته بود که یه پرستار اومد و گفت الهام صبوری کیه منم دستم تکون دادم توبغلش تو بودی خیلی خوشحال بودم آورد گذاشت تو تخت عمه آورد نزدیکتر خیلی ناز بودی یه دختر خوشگل تپلو.موی طلایی خیلی کمی داشتی صورتت هم سفید بود یکم بعد بابایی اومد و تو بغلش گرفت گفت شبیه خودمی بعدش رفت تا وقت ملاقات.یکم بعد عمه رفت خاله سیما اومد تا تو رو ببینه آخه فقط یکیرو میذاشتند بیاد داشتی گریه میکردی به خاله گفتم تو رو بده بهم گفت میترسم نمیتونم رفت عمه اومد.پرستار اومد گفت شیردهی رو شروع کنید منم شیرت دادم. وقت ملاقات رسید و همه اومده بودن مامان جون بابا جون خاله سیما عمه نسرین بابایی یه عالمه عکس گرفتد گل و شیرینی هم آوده بودند.

اینام یه چند تا عکس تو اولین ساعات تولدتند

عمه ناهید پیشم موند پرستارها میومدند و روش شیردهی رو یاد میدادند تبمو میگرفتند سرمو چک میکردند بعد پزشک نوزادان اومد و چکت کرد مشکلی نداشتی گوشاتم یکی دیگه تست کرد گفت یه دو هفته بعد میبرینش برا تست. آروم نمیشدی گریه میکردی. تو اتاق ما چهار تا نوزاد دختر بود.گفتند باید پاشین راه برین خیلی سخت بود. بعد یکم انجیر و آبشو خوردم.اومدن چسب جای عملو عوض کردن.هر چند یک بار به کمک عمه شیرت میدادم ولی همچنان گریه میکردی.تا صبح نتونستم بخوابم عمه هم نتونست صبح هم صبحونه آوردن یکم خوردم بعد تقریبا حدود 11 بود که دکتر اومدو حالمو پرسید   اجازه مرخصی داد.مامان جون و بابایی اودند آماده شدیم بعد رفتیم سمت اتاق نوزادان پرستار قطره ریخت تو دهنت و کارمون تموم شد راهی خونه شدیم.بعد رسیدنمون بابابزرگ و بابایی رفتند گوسفند قربونی بگیرند.گوسفند و آوردند قربونی کردند و تا آخر شب همه خوشحال بودند